Mevrouw Hripsime woont in het dorp Akunk, gelegen in de provincie Kotayk. De provincie Kotayk is centraal gelegen in Armenië. Het dorp Akunk telt 2100 inwoners en de bevolking houdt zich voornamelijk bezig met veeteelt, veldwerk, tabaksteelt en fruitteelt. Er zijn ook veel arme ouderen te vinden en velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Hripsime is 62 jaar oud en sinds december 2025 weduwe. Haar man, meneer Levon is op 66-jarige leeftijd overleden. Mevrouw Hripsime en meneer Levon hebben in de stad Abovyan gewoond; de hoofdstad van de provincie Kotayk en later in Akunk. Uit het huwelijk zijn twee kinderen geboren.  Zoon Robert; 37 jaar woont niet meer bij het gezin; hij is getrouwd. Zoon Emil; 35 jaar is gehandicapt en wordt door zijn moeder verzorgd.

Mevrouw Hripsime brengt de hele dag door met de zorg voor haar 35-jarige zoon Emil, die vanaf zijn jeugd een handicap heeft en lijdt aan epilepsie en psychose. Mevrouw Hripsime houdt zich ook bezig met de tuin: ze teelt groenten en andere gewassen. De gezondheid van mevrouw Hripsime gaat geleidelijk achteruit: het volledige fysieke werk komt op haar schouders, ze heeft trombose in haar benen, haar rug voelt vaak stijf aan, en ze blijft medicijnen gebruiken. Emil krijgt een ziekte-uitkering van hun zoon, dat 39.000 AMD / €  93,-.

Mevrouw Hripsime heeft een muziekopleiding gehad en van beroep is ze grondstofexpert. In dit beroep heeft ze niet gewerkt. Ze heeft gewerkt als bediende, vaatwasser en schoonmaakster. Een vaste baan heeft ze niet gehad omdat ze met huishoudelijke taken was belast en de zorg voor Emil en haar inmiddels overleden man.

Het gezin woont in een huis dat uit twee kleine kamers bestaat. Het is een oud huis en het is niet gerenoveerd. In de winter is het moeilijk om voor verwarming te zorgen. In de zomer werkt mevrouw Hripsime graag in de tuin. Ze verzorgt de tuin met veel zorg en plezier en zegt dat ze haar verdriet en pijn vaak op deze manier vergeet.

We zijn van plan om mevrouw Hripsime in het project seniorsponsoring in te schrijven, nadat haar vorige sponsor is gestopt. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat zij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Zij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.