Meneer Arshak Bayanduryan woont in het dorp Aygut gelegen in de provincie Gegharkunik, gelegen ten noorden van het Sevanmeer. Het dorp ligt op ongeveer 135 km van de hoofdstad Yerevan, in een bosrijk gebied en kenmerkt zich door weelderige vegetatie en fruitbomen. De belangrijkste bezigheden van de dorpelingen zijn veeteelt, veldwerk en tuinieren. Er zijn ook veel arme ouderen te vinden. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Meneer Arshak is 70 jaar en hij is geboren in het dorp Chardakhlu, dat tegenwoordig in de regio Shamkhor van de Republiek Azerbeidzjan ligt. In 1988 werd het gezin door Azerbeidzjanen gedwongen verdreven en verhuisde naar Armenië, naar het dorp Aygut. Meneer Arshak heeft de middelbare school afgerond en hij trouwde in 1980. Het echtpaar werkte samen op het land om in het levensonderhoud van hun gezin te voorzien. Ze kregen drie kinderen: Lusine; 46 jaar, die momenteel in Aygut woont en gezondheidsproblemen heeft met schommelingen in de bloeddruk, Larisa; 44 jaar, die in Hayanist woont en Rafik; 39 jaar, die momenteel in de Russische Federatie woont. Meneer Arshak had geen gedetailleerde informatie over de werkzaamheden van zijn kinderen.

De vrouw van meneer Arshak is ongeveer acht jaar geleden overleden aan een kwaadaardige levertumor, waardoor hij alleen achterbleef, zonder zorg en steun. Meneer Arshak kampt met gezondheidsproblemen, met name schommelingen in zijn bloeddruk en frequente hoofdpijn, maar hij heeft nog geen arts bezocht. Hij gebruikt ook medicijnen tegen blaasproblemen. Zijn inkomen bestaat uit zijn ouderdomspensioen van 41.000 AMD / € 98,- per maand, wat niet genoeg is om voldoende in zijn basisbehoeften te voorzien. Meneer Arshak heeft behoefte aan voedsel, hygiëneartikelen en kleding. Ondanks zijn leeftijd en gezondheidsproblemen houdt meneer Arshak zijn huis schoon en netjes. Hij heeft momenteel geen baan, maar hij zorgt met liefde voor zijn bijen, die een belangrijk onderdeel van zijn dagelijks leven vormen.

We zijn van plan om meneer Arshak Bayanduryan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt hij voedingspakketten, krijgt hij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt hij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat hij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Hij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.