Meneer Yurik Hayryan woont in het dorp Aygut gelegen in de provincie Gegharkunik, gelegen ten noorden van het Sevanmeer. Het dorp ligt op ongeveer 135 km van de hoofdstad Yerevan, in een bosrijk gebied en kenmerkt zich door weelderige vegetatie en fruitbomen. De belangrijkste bezigheden van de dorpelingen zijn veeteelt, veldwerk en tuinieren. Er zijn ook veel arme ouderen te vinden. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Meneer Yurik is 76 jaar en hij woont samen met zijn vrouw, mevrouw Anichka. Hij is geboren is in het dorp Avan Lenin, dat tegenwoordig in de regio Shamkhor van de Republiek Azerbeidzjan ligt. In 1988 werd het gezin door Azerbeidzjanen gedwongen verdreven en verhuisde ze naar Armenië, eerst naar Shirazlu; nu het dorp Vosketap en daarna naar het dorp Aygut. Meneer Yurik trouwde in 1978 met Anichka Karapetyan, zij is 74 jaar oud en verpleegster van beroep. Samen hebben ze twee kinderen gekregen: David; 48 jaar en Kamo; 46 jaar, die in Hrazdan wonen, maar momenteel in de Russische Federatie in de bouw werken. ​​

Meneer Yurik kampt met verschillende gezondheidsproblemen: hoge bloeddruk, neurose en hartproblemen. Mevrouw Anichka heeft ook gezondheidsproblemen: hoge bloeddruk, hartproblemen, neurose en galstenen, waarvoor ze een operatie heeft ondergaan. Ze gebruikt ook medicijnen voor haar bloeddruk, darmen en maag. Meneer Yurik gebruikt ook medicijnen tegen zijn hoge bloeddruk. Deze medicijnen worden gratis door de staat verstrekt.

Het inkomen van het echtpaar bestaat uit een ouderdomspensioen: meneer Yurik ontvangt 37.000 AMD / € 88,- per maand en mevrouw Anichka ontvangt 65.000 AMD / € 155,-.  Ze hebben behoefte aan voedsel, hygiëneartikelen en kleding. Ondanks hun leeftijd en gezondheidsproblemen blijven meneer Yurik en mevrouw Anichka, voor zover mogelijk, hun tuin onderhouden, hun huis is zeer schoon en netjes en ze houden zich bezig met het dagelijks leven.

We zijn van plan om meneer Yurik Hayryan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt hij voedingspakketten, krijgt hij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt hij verwarming. Zeer belangrijk hierbij is dat hij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Hij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.