Mevrouw Svetik woont in het dorp Kotayk, in de regio Kotayk. De bevolking hier houdt zich voornamelijk bezig met landbouw. Er zijn ook veel arme ouderen te vinden en velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Svetik is 69 jaar en is geboren in de gemeenschap Agarak in Meghri, provincie Syunik. Ze studeerde af aan de plaatselijke school en studeerde kleermakerij. Jarenlang werkte ze als arbeider. Na het huwelijk woonde ze in Agarak, vervolgens in Abovyan en verhuisde uiteindelijk naar Kotayk, waar ze momenteel woont. Haar man, Arakelian Martik werkte jarenlang als chauffeur en later als bewaker.

Ze kregen vier kinderen. Hun zoon Arman is in 2010 aan de gevolgen van een steekpartij overleden. Mevrouw Svetik had destijds geen contact met hem en het incident vond plaats in Abovyan. Ze kon geen details geven, maar had vermoedens dat de vrouw van haar zoon erbij betrokken zou kunnen zijn. Hun andere drie kinderen zijn: Anushik; 49, woonachtig in Meghri, Hmayak; 47, woonachtig in Moskou,
 en Hermine; 40, woonachtig in de VS.

Helaas is de man van mevrouw Svetik vijf maanden geleden overleden aan longkanker. Sindsdien woont mevrouw Svetik alleen. Mevrouw Svetik heeft nauwelijks contact met haar kinderen, omdat ze het druk hebben met hun eigen gezin en de dagelijkse verantwoordelijkheden. Mevrouw Svetik zegt dat ze niet alleen fysiek alleen is, maar ook emotioneel eenzaam. Ze kampt met verschillende gezondheidsproblemen, waaronder diabetes, een hoge bloeddruk en vocht in haar longen. Haar diabetesmedicatie wordt door de overheid verstrekt, omdat ze geregistreerd staat als diabetespatiënt, maar de rest van haar medicijnen koopt ze van haar eigen pensioen, dat slechts 36.000 AMD / € 82,- bedraagt. Daarnaast heeft ze een lening afgesloten om de riolering te renoveren.

Haar huis is oud en vochtig, hoewel er een badkamer en toilet aanwezig zijn, zijn deze niet gerenoveerd. Er is geen gas in huis en in de winter verwarmt ze het huis met hout en een kachel. Op koude dagen gaat ze vaak naar haar buren om zich op te warmen. Mevrouw Svetik werkt momenteel niet. Na de dood van haar man zegt ze dat ze zich “half mens” voelt. Ze naait zelden. Ze heeft fruitbomen in haar tuin en deelt de oogst vaak met haar buren. Ze staat bekend om haar vriendelijkheid; tijdens de Artsakh-oorlog steunde ze ontheemde gezinnen. Momenteel heeft mevrouw Svetik voedsel, kleding, hygiëneproducten en brandhout nodig.

We zijn van plan om mevrouw Svetik Grigoryan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat zij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Zij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.