Mevrouw Marusya Arzumanyan woont in het dorp Kotayk, in de regio Kotayk. De bevolking hier houdt zich voornamelijk bezig met landbouw. Er zijn ook veel arme ouderen te vinden en velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Marusya is 94 jaar en ze werd geboren in het dorp Meghradzor, eveneens in de regio Kotayk. In haar jongere jaren werkte ze 15 jaar als verpleegster in het Eerste Ziekenhuis van Yerevan en nog eens 25 jaar op de school in Kotayk. Ze woont nu al meer dan 60 jaar in Kotayk.
Haar man, meneer Nshan, overleed in 1990 aan keelkanker. Tegenwoordig woont mevrouw Marusya samen met haar schoondochter Hripsime, die een tweedegraads handicap heeft. Ze lijdt aan astma en heeft spataderen. Hripsime is al 40 jaar haar schoondochter en hun relatie is meer die van een moeder en dochter. Ze leven in grote harmonie samen.

Mevrouw Marusya is een vrouw vol humor en spreekt met warme gevoelens over Hripsime, van wie ze zielsveel houdt. Ze betreurt het ten zeerste dat Hripsime geen kinderen kon krijgen. Mevrouw Marusya heeft vier kinderen. Haar zoon Arzuman, de echtgenoot van Hripsime, zit momenteel in de gevangenis en zal in de loop van 2026 vrijkomen. De familie wil de reden voor zijn arrestatie niet bekendmaken. Twee van haar andere kinderen zijn helaas overleden en haar dochter woont in de regio Armavir. Helaas bezoekt ze haar moeder zelden vanwege financiële problemen.

Mevrouw Marusya en haar schoondochter ontvangen nergens anders steun. Hun enige inkomen bestaat uit Hripsime’s invaliditeitspensioen van 37.500 AMD / € 86,-, mevrouw Marusya’s ouderdomspensioen van 54.900 AMD / € 126,- en een uitkering van 20.000 AMD / € 46,-. Hripsime heeft medicijnen nodig, die ze proberen te kopen, maar tijdens ons bezoek waren ze op. Ze hebben voedsel en hygiëneproducten nodig. Zolang het nog koud is, moeten ze brandstof kopen of droge takken verzamelen om als brandhout te gebruiken.

Eén van de grootste uitdagingen voor Hripsime is haar wandelstok: ze kan niet zonder lopen, maar de stok die ze heeft, is erg oncomfortabel. Ondanks deze moeilijkheden zijn liefde en respect voor hen het belangrijkste. Ze brengen de hele dag samen door; pratend, grapjes makend en met warmte en genegenheid voor elkaar zorgend.

We zijn van plan om mevrouw Marusya Arzumanyan op te nemen in het  project seniorsponsoring. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming. Ook voor mevrouw Hripsime gaan we op zoek naar een sponsor.