Ik ben Vanya Bareghamyan, geboren op 20 augustus 2003, ik woon in Talin, in de Aragatsetn regio, dat is slechts 68 km afstand van Yerevan. Mijn familie bestaat uit 5 leden; ik, mijn vader, oma, opa en mijn zusje. Mijn vader Yeprem is 50 jaar oud, helaas heeft hij een 2e graads handicap, hij is doofstom maar dat hield hem niet tegen om naar Rusland te gaan voor werk. Hij verdient een klein bedrag als gevolg van gezondheidsproblemen, maar hij stuurt het verdiende geld naar mijn grootouders zodat ze voor ons kunnen zorgen.

Ik was 9 jaar oud toen mijn moeder onze familie verliet, ik sprak haar daarna nog twee keer en dat is alles, daarna is het contact volledig verbroken. Mijn oma is officieel de voogd van mij en mijn zus, haar naam is Lida ze is 75 jaar oud. Ze is mijn lieve en zorgzame oma, helaas lijdt ze aan hart- en vaatziekten, waardoor ze vaak in bed ligt. Ik heb ook een grootvader, net zo vriendelijk en zorgzaam, die mijn vader altijd heeft geholpen om voor ons te zorgen. Mijn opa Vanya, naar wie ik vernoemd ben, is 85 jaar oud. Hij lijdt aan leeftijdsgebonden gezondheidsproblemen, ondanks dat verzorgt hij onze kleine huistuin waar we groenten en fruit telen en natuurlijk help ik hem graag. Beiden kunnen niet meer werken, ze krijgen een klein pensioen. Ik heb ook een jongere zus Susie, zij is 13 jaar oud gaat naar school en zit in de 8e klas.

Helaas heeft mijn familie veel financiële problemen, we kunnen nauwelijks rondkomen. Het huis verkeert in een slechte staat, het dak lekt tijdens de regen, in de wintermaanden zetten we de houtkachel maar een paar uur aan, omdat we geen geld hebben voor hout, de koelkast is al langere tijd kapot en we kunnen hem niet repareren en er zijn nog vele andere huishoudelijke problemen.

Ik realiseerde me dat ik goed moest studeren, zodat ik in de toekomst een carrière kan krijgen, en dan een goede baan en mijn familie uit deze crisis kan helpen. Vanaf mijn 13e ging ik naar het “Armat” centrum in Talin, studeerde robotica, een keer per week bracht mijn grootvader me naar het “Tumo Creative Technology Center” in Yerevan, waar ik veel leerde over programmeren en technologie. Ik heb mezelf lang getraind en kon daardoor deelnemen aan de toelatingsexamens voor het academiejaar 2021-2022. En ben toegelaten tot het 1e jaar van de bacheloropleiding van de Faculteit Informatica en Toegepaste Wiskunde van de  “Franse Universiteit in Armenië”. De studieperiode is 4 jaar; waarna ik programmeur word. Mijn enige probleem is dat deze opleiding 1.170.000 AMD / 2.340 euro per jaar kost, wat een enorm bedrag is voor mijn familie dat we ons op dit moment niet kunnen veroorloven. Ik hoop dat de donateurs van Mensenkinderen mij hierbij willen helpen.

Laat ik vermelden dat ik in het voorjaar in dienst zal gaan bij het leger voor verplichte militaire dienst, die 2 jaar zal duren. Daarom zoek ik nu hulp voor alleen het eerste semester van het eerste academische jaar. Daarna zal ik in militaire dienst gaan en na terugkeer uit het leger hoop ik mijn studie weer voort te zetten.

De kosten nu voor één semester zijn € 1.170 euro. Helpt u mee?