Mevrouw Tamara Harutyunyan woont in de stad Ashtarak; de hoofdstad van de provincie Aragatsotni. De stad ligt op 13km afstand van de hoofdstad Yerevan. Anno 2015 had de stad 18300 inwoners. De stad ligt aan de oever van de rivier Kasakh. De pittoreske kloof dichtbij de rivier is een populaire vakantieplek. Er zijn er ook veel arme ouderen te vinden. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Tamara Harutyunyan is 75 jaar oud en weduwe. In 2004 is haar man overleden. In het huwelijk zijn twee kinderen geboren: een zoon en een dochter. De zoon heeft in Armenië een gezin gesticht, en hij heeft in het ouderlijk huis gewoond. Hij heeft drie kinderen gekregen: twee zoons en één dochter. Tijdens het bezoek hebben we mevrouw Tamara en haar kleinzoon Artur ontmoet die ook op de foto’s staat.

Kleinzoon Artur is 20 jaar. Hij is pas terug uit het leger waar hij twee jaar lang heeft gediend. Tijdens zijn militaire dienst heeft Artur ook deelgenomen aan de recente oorlog. Voor zijn militaire plicht studeerde hij programmering aan de universiteit, hij zat in het eerste jaar. Hij wil zo snel mogelijk weer verder met zijn studie. Daarvoor heeft hij onlangs een brief aan de universiteit geschreven. De zus en de broer van Artur zijn minderjarig. Die zitten nog op school en worden op dit moment vanwege de situatie thuis verzorgd door een ander familielid. Artur is de enige die nu bij mevrouw Tamara woont. Arturs vader is in 2019 als gevolg van een hartstilstand overleden. Arturs moeder is lerares en woonde tot voor twee jaar nog samen, maar is toen naar Moskou gegaan om te werken. Ze werkt er nu als lerares. Ook de dochter van mevrouw Tamara woont en werkt in Moskou. Ze is arts van beroep. Dit is een groot voordeel omdat deze dochter op dit moment op afstand toezicht kan houden op het herstel van mevrouw Tamara. Haar herstel en rehabilitatie verloopt uiteraard thuis. De familie doet alles wat zij kan, elke soort ondersteuning is van belang.

Bij mevrouw Tamara werd in 2017 darmkanker geconstateerd en ze is geopereerd. De operatie verliep goed maar in de postoperatieve fase kreeg mevrouw Tamara een beroerte, waardoor ze haar spraak-, beweegvermogens en cognitie verloor. Sindsdien is ze bedlegerig. Sommige vaardigheden zijn deels hersteld: ze slaapt ’s nachts en wordt overdag wakker, kan enkele bewegingen doen (bijvoorbeeld de bel doen luiden die op haar tafel ligt wanneer ze iets nodig heeft), ze kan ook kauwen (meestal eet ze soep). Maar praten, opstaan, zich bewegen of naar de wc gaan kan ze nog steeds niet. Dagelijks moet ze schone luiers krijgen. Ook heeft mevrouw Tamara nog steeds operatiewonden bij haar darmen die dagelijks verzorgd moeten worden. Hiervoor zorgt de verpleegkundige die haar dagelijks bezoekt. Haar familie zorgt voor alle nodige uitgaven maar elke hulp is nu welkom. Op dit moment is er behoefte aan voedsel, hygiëneartikelen, beddengoed en luiers. De schoondochter en de dochter van mevrouw Tamara hebben dagelijks contact via Skype maar vanwege COVID19 kunnen ze niet naar Armenië reizen en zijn ze bang dat ze dan hun banen zullen kwijtraken.

We zijn van plan om mevrouw Tamara Harutyunyan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat zij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Zij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.