Mevrouw Larisa Asryan woont in Tumanyan, een stad in de stedelijke gemeentelijke gemeenschap in de Lori provincie van Armenië. Tumanyan ligt op 149 km ten noorden van de hoofdstad Yerevan en 38 km ten noorden van de provinciale centrum Vanadzor. De bevolking van de stad is voornamelijk betrokken bij de landbouw en veeteelt. Er zijn veel arme ouderen te vinden. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Larisa is onlangs 66 jaar geworden. Haar leven is moeilijk. In 1996 heeft haar man Martum het gezin verlaten en is naar Rusland vertrokken. Mevrouw Larisa heeft geen andere informatie over hem. Samen hebben ze twee dochters gekregen. De oudste dochter Narine is 44 jaar, getrouwd en ze heeft drie kinderen. Ze woont met haar gezin in Arevashogh, in de Lori region. De andere dochter heet Karine, zij is 42 jaar en ook getrouwd. Ze heeft twee kinderen en woont in Tumanyan.

Mevrouw Larisa heeft gezondheidsproblemen. Twee jaar geleden is ze geopereerd en ze kan niet meer werken. Tot eind 2019 heeft ze aardappels verzameld in het veld waar ze voor betaald kreeg. Haar inkomen bestaat nu uit een ouderdomspensioen van 35.000 dram / 70,- Euro en een uitkering omdat ze alleen is van 18.000 dram / 36,- Euro. Toen ze nog aardappels raapte lukt het haar om een beetje geld te sparen. Ze heeft hier tegels van gekocht om de badkamer op te knappen. Maar na de operatie leeft ze van haar uiterkingen wat nauwelijks genoeg is om haar rekeningen en pijnstillers van te betalen. De dochters hebben contact met hun moeder, maar hun sociale omstandigheden zijn moeilijk en ze hebben niet de mogelijkheid om hun moeder te helpen.

Mevrouw Larisa heeft daarom aandacht en ondersteuning van een ieder van ons nodig. Op dit moment kan ze elke vorm van hulp gebruiken. We hopen en geloven dat mevrouw Larisa Asryan de warmte en steun van een ieder van ons zal voelen in dit stadium van haar leven.

We zijn van plan om mevrouw Larisa Asryan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat zij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Zij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.