Mevrouw Juliëtta Vardanyan woont in de stad Yerevan, de hoofdstad van de Armeense  Republiek, en met meer dan een miljoen inwoners is het ook de grootste stad van het land. Yerevan ligt in het 300 km2 grote dal van de Ararat, en is één van de oudste steden ter wereld. De stad is nu het economische, politieke, culturele en wetenschappelijke hart van Armenië, maar ondanks dat alles zijn er ook veel arme ouderen te vinden. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Juliëtta Vardanyan is 65 jaar oud en geboren in het dorp Hatsarat gelegen in het noordwesten van Armenië. Ze heeft op de middelbare school gezeten maar een beroepsopleiding heeft ze niet gevolgd. Ze is op 19-jarige leeftijd getrouwd en is naar Yerevan verhuisd waar haar man woonde. Hier woont ze nog steeds.

Het echtpaar heeft twee kinderen gekregen: een zoon en een dochter. Samen hebben ze hun kinderen grootgebracht. Hun sociale omstandigheden waren niet veel anders dan van de meeste bewoners in Yerevan in de tijden van de Sovjet-unie. Haar man werkte als bouwvakker en verbouwer. Hij heeft gewerkt in zowel Armenië als in Rusland. Juliëtta zelf heeft 10 jaar lang voor de fabriek RELE gewerkt waar televisieonderdelen geproduceerd werden. Ze werkte met de lasermachine. Na de Sovjet-Unie werkte ze ook in een naaiatelier als kledingmaker, in een polikliniek en in een tandartspraktijk als schoonmaakster. In 1994 kreeg ze gezondheidsklachten. Ze werd opgenomen in het ziekenhuis en behandeld. Hierna deden de klachten zich opnieuw voor. Ze kreeg opnieuw een behandeling en deze keer werd het duidelijk dat ze psychisch ziek was. Sinds 2000 krijgt ze daarom een ziekte uitkering. Ze krijgt ook kalmerende medicijnen die ze dagelijks moet innemen om te kunnen slapen en om niet in een depressieve toestand te komen. Het is belangrijk voor haar om zich bezig te kunnen houden met haar dagelijkse activiteiten.

Mevrouw Juliëtta is weduwe. Haar man is in 2012 op 58-jarige leeftijd als gevolg van een hartstilstand overleden. Haar zoon is getrouwd en is in 2008 als gevolg van een sarcoom op 30-jarige leeftijd overleden, nog voor de geboorte van zijn derde dochter. Haar dochter is getrouwd en woont al ongeveer 9 jaar in Rusland met haar gezin. Mevrouw Juliëtta heeft contact met haar dochter, met haar schoondochter en met haar kleinkinderen, maar voelt zich meestal alleen.

Haar huis bestaat uit een keuken, een slaapkamer en een woonkamer. Ze zorgt zelfstandig voor zichzelf. Ze ontvangt alleen 40.000 dram ziekte uitkering en zegt dat ze behoefte heeft aan voedsel, kleding en ook aan aandacht, warmte en sociale contacten.

We zijn van plan om mevrouw Juliëtta Vardanyan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat zij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Zij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.