De stad Vosketap ligt in de provincie Ararat. De stad heeft ongeveer 4800 inwoners. De lokale Azerbeidzjanen zijn verhuisd na het uitbreken van het conflict in Nagorno-Karabach. In 1988-1989 vestigden Armeense vluchtelingen uit Azerbeidzjan zich in het dorp.

De familie van Gor woont in Vosketap. De vader van Gor heeft zijn vrouw en Gor in de steek gelaten. Hij is naar Rusland gegaan, sindsdien hebben ze niets meer van hem vernomen. Gors moeder, Gayane kwam noodgedwongen in het huis van haar moeder wonen, hoewel hier zo weinig plaats is. Moeder Gayane heeft geen vast werk. In de zomers werkt ze op het veld waar ze de oogst verzamelt. Maar dit is geen vast werk.

Gor is 15 jaar en hij heeft afgelopen zomer de 9de klas afgerond. Nu gaat hij naar de hogeschool. In de toekomst wil hij zijn school afmaken en hij wil daarna in het leger dienen. In die periode zal hij veel tijd hebben om een beslissing over zijn beroep te nemen.

Gor houdt erg van het vak geschiedenis en is geïnteresseerd in ontdekkingen en opgravingen. Hij heeft ook interesse in het kappersvak. In zijn vrije tijd sport hij graag, hij houdt van boksen en hij kijkt ook graag naar onthullingen van mysterieuze verhalen en gebeurtenissen.

In de corona periode is er tot nu toe gelukkig niemand besmet geraakt. Gor maakt zich wel zorgen om zijn oma die bij hun inwoont. Ook de periode van oorlog was niet gemakkelijk voor Gor. Gelukkig is niemand van zijn familie tijdens de oorlog gewond geraakt of gestorven. Maar toch was Gor droevig om de soldaten die gestorven waren. Hij en zijn moeder hebben tijdens de oorlog eindeloos gebeden dat het snel tot een einde zou komen en het nooit meer zou herhalen.

We zijn van plan om Gor Grigoryan in het project childsponsoring in te schrijven nadat zijn vorige sponsor is gestopt. Als gevolg hiervan ontvangt hij maandelijkse voedselpakketten. Hij kan gratis naar de kinderarts, tandarts, psycholoog en logopedist gaan. Indien nodig krijgt hij schoolspullen, kleding en kan hij deelnemen aan zomercamping.