Andrey woont bij het gezin Avetisyan in de gemeenschap Kotayk. Het dorp ligt in de provincie Kotayk, 30 km van de hoofdstad Yerevan. Er wonen ongeveer 1580 mensen in deze gemeenschap en ze houden zich voornamelijk bezig met vee en fruitteelt. Er zijn veel sociaal kwetsbare families hier. De familie Avetisyan is één van die kwetsbare families. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Andrey is 7 jaar en is als pleegkind opgenomen in het gezin Avetisyan. De biologische moeder van Andrey, een alleenstaande moeder, heeft hem achtergelaten toen hij werd geboren. Andrey is tussen zijn eerste en derde levensjaar verzorgd door een onbekende oma. De oma is erg oud en kon niet meer voor hem zorgen. De familie Avetisyan besloot om voogd te worden van Andrey. Ze kennen de moeder van Andrey, maar willen hier verder geen informatie over geven. Hoewel er vele financiële problemen zijn, zorgt het gezin goed voor de kinderen zodat de staat toestemming heeft gegeven om voogd te worden van Andrey. Andrey is erg gelukkig in dit gezin. Hij gaat naar school in het dorp, samen met zus Seda zit hij dezelfde klas; hij doet de eerste graad. Samen met Seda gaat hij in het dorp ook naar “Tsitsan Dance Ensemble”. Voor  het dansen betaalt het gezin; als kwetsbaar gezin, 1500 AMD / € 3,- per maand. Vader en moeder Avetisyan houden van Andrey als een eigen kind en geven hem net zoveel liefde als hun eigen kinderen. Andrey is gezond.

De “ouders” van Andrey zijn de 37-jarige Zohrab en de 33-jarige Mila. Beide hebben ze een 8-jarige opleiding gehad. Zohrab is soldaat en hij werkt in Artsakh, Martakert. Het maandelijkse salaris hiervoor is 150,000 AMD / € 340,-. Hij is 15 dagen per week in dienst en de andere 15 dagen is hij thuis. Mila is huisvrouw en zorgt voor de kinderen. Op het moment van ons bezoek was vader in dienst en niet thuis. Het gezin ontvangt 54,000 AMD / € 122,- aan sociale uitkering van de overheid. Voordat Andrey in het gezin kwam, was dit bedrag lager, maar de overheid heeft dit bedrag een beetje verhoogd. Maar het gezinsinkomen is te laag om vijf kinderen groot te brengen.

Naast Andrey groeien er nog vier kinderen op in het gezin. De oudste is Smbat en hij is 11 jaar. Hij gaat naar de school in het dorp en doet de zesde graad. Hij houdt van het vak techniek. Daarna komt broer Sargis, hij is 10 jaar en gaat naar dezelfde school; hij doet de vijfde graad. Sargis praat vriendelijk en houdt van tekenen en spelen. Zus Seda is ook 7 jaar en zij zit in dezelfde klas als Andrey. Seda kan goed leren en houdt van dansen. Het jongste kind in het gezin heet Tatevik en zij is 4 jaar. Ze gaat niet naar de kleuterschool en ze houdt ervan om thuis met speelgoed te spelen en ze speelt graag in de tuin. De kinderen zijn gezond.

Het gezin leeft van het inkomen van vader Zohrad en de sociale uitkering. Het is moeilijk om van dit inkomen rond te komen, de rekeningen te betalen en voor de benodigde schoolspullen te zorgen. Het gezin heeft ondersteuning nodig zodat ze ook voor het nodige voedsel en kleding  kunnen zorgen. Het huis is van het gezin en is een kamer van 20m2. Ze hebben geen keuken, geen badkamer en geen water. In de winter wordt de enige kamer verwarmd met een kachel. Het verbeteren van het huis heeft prioriteit voor het gezin. Wanneer er bouwmaterialen waren zou vader Zohrab 2 kamers bouwen zodat de kinderen apart kunnen slapen, zich kunnen wassen en huiswerk kunnen maken. De kinderen hebben ook behoefte aan kleding en voedsel.

We zijn van plan om Andrey Bustavarov in het project childsponsoring op te nemen. Als gevolg hiervan ontvangt hij maandelijkse voedingspakketten. Hij kan gratis naar de kinderarts, tandarts, psycholoog en logopedist gaan. Indien nodig krijgt hij schoolspullen, kleding en kan hij deelnemen aan zomercamping. Ook voor broer Sargis en zus Seda gaan we op zoek naar een sponsor.