Mevrouw Aïda Vardanyan woont in het dorp Kotayk van de gemeente Akoenk gelegen in de provincie Kotayk. De provincie Kotayk is centraal gelegen in Armenië en telt 1500 inwoners. De bevolking houdt zich bezig met veeteelt, tabaksteelt, fruitteelt en groenteteelt. Er zijn ook veel arme ouderen te vinden. Velen van hen doen daarvoor een beroep op Mensenkinderen voor hulp.

Mevrouw Aïda Vardanyan is 65 jaar oud en ze is nooit getrouwd geweest. Ze woont in het ouderlijk huis; samen met het gezin van haar broer. Na de dood van haar vader in 2012 bewoont mevrouw Aïda 1 kamer in dit huis, gescheiden van haar broer en zijn gezin. Haar broer en zijn gezin gaan niet met haar om en dit vindt ze erg jammer.

Mevrouw Aïda loopt mank, ze heeft astma en diabetes. Vanwege deze aandoeningen staat ze als gehandicapte van de 2e groep geregistreerd. De medicijnen die ze gebruikt;  insuline en salbumatol krijgt ze van de polikliniek en ze moet haarzelf insuline toedienen. De overige medicijnen die ze nodig heeft moet ze zelf betalen, ze heeft namelijk ook medicijnen voor haar bloeddruk en functioneren van haar hart. Daaraan geeft ze maandelijks 10.000 dram / 16,- Euro uit. Haar pensioen bedraagt maandelijks 39.000 dram / 62,- Euro en haar bijstandsuitkering 18.000 dram / 30,- Euro. Dit geeft ze uit aan eten, medicijnen en de nutsuitgaven.

Helaas heeft mevrouw Aïda niemand die haar helpt en ze voelt zich daarom zeer beledigd. Ze zegt dat ze niet eens weet waarom haar familie haar zo behandelt. Haar ouders hebben met Aïda in deze ene kamer geleefd. Alleen de zoon van haar broer zoekt haar af en toe op. Mevrouw Aïda is voedingsdeskundige en ze heeft in verschillende fabrieken als technoloog gewerkt. Na de val van de Sovjet-Unie, na 1998, is ze werkloos geworden.

We zijn van plan om mevrouw Aïda Vardanyan in het project seniorsponsoring in te schrijven. Als gevolg hiervan ontvangt zij voedingspakketten, krijgt zij medische hulp, kleding, verzorgingsproducten, sociaal psychologische ondersteuning en tijdens de windermaanden krijgt zij verwarming.  Zeer belangrijk hierbij is dat zij weer in de samenleving zal worden geïntegreerd. Zij zal mensen ontmoeten, lezen, en psychologische en geestelijke gesprekken voeren.